Punjab de naa naal jurre panj darya Jhelum, Chenab, Ravi, Beas ate Sutlej ne. Vadda sabhyacharak ilaqa ajj mulkan vich vandeya ae, par lok te riwayatan pardes tak turian ne. Punjabi pehchaan vich Muslim, Sikh, Hindu, Christian ate hor lok apna naa lainde ne. Ghar di boli, pind di yaad, khaane da swaad jaan kala naal rishta apnapan da raah ho sakda ae. Har tareekhi jaan siyasi sawaal utte ikko raaye zaroori nahi. Is thaan da maqsad lokan nu apni nisbat aap dasan dena ae, na kise ik kahani nu sabhan da badal banauna. Sanjh vich farak layi vi jagah hove.
Eh Punjabi saar tuhanu poore khoj-lekh wal lai janda ae. Tafseel ate hawale hethaan parho. Je tuhade ghar, pind jaan muhhalle di yaad is naal jurdi ae, taan apna tajurba thaan te same de naal sanjha karo; nijji yaad ate tasdeeq-shuda tareekh nu vakh pachhano.
Poora khoj lekh — English
The five rivers named in Punjab's history are the Jhelum, Chenab, Ravi, Beas and Sutlej. The wider cultural region is now divided between countries, while its people and traditions also travel through a global diaspora.
Punjabi identity includes Muslims, Sikhs, Hindus, Christians and other communities. It can connect language, family origin, food, art and place without requiring agreement on every historical or political question. A shared culture works best when people can name their own belonging.



